ஶ்ரீமுக்த சரிதம்

ஶ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் கோபியர்களுக்கும் இடையிலான அன்பு பரிமாற்றம்

தங்களுடைய இல்லங்களிலிருந்த முத்துக்கள் அனைத்தையும் எடுத்து வந்திருந்த கோபியர்கள், அவைகள் அனைத்தும் தற்போது புதர்களாக மாறியிருப்பதை கண்டு வருத்தமடைந்திருந்தனர். “தங்களுடைய பெற்றோர்களுக்கு என்ன பதில் சொல்வது?” என்று வருந்தினர். எனவே, அவர்கள் சந்த்ரமுகி மற்றும் காஞ்சனலதா என்ற இரு கோபியர்களிடம் தங்களுடைய தங்க ஆபரணங்களைக் கொடுத்து, அதற்கு ஈடாக முத்துக்களை வாங்கி வருமாறு ஶ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் அனுப்பி வைத்தனர்.

அவர்களைக் கண்ட ஶ்ரீ கிருஷ்ணர், “நாராயணருடைய கௌஸ்துப மாலை கூட எனது ஒரு முத்தின் ஒரு துகளுக்கு ஈடாகாது” என்றார்.

பண்டமாற்றம் செய்வதற்காக ஒவ்வொரு கோபியும் எதை எதையோ செய்து பார்த்தனர்; ஆனால், அவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் காணாதவாறு அருகிலுள்ள குஞ்சத்தில் ராதாராணி மறைந்திருந்து நடப்பதனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். ஒவ்வொரு கோபியாக வந்து போய் கொண்டிருந்தாள்.

ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் ஒரு பெரிய பெட்டி நிறைய முத்துக்களை விளைவித்திருந்தார். ஆனால், கோபியர்களுக்கு ஒரு முத்து கூட தர மறுத்தார். இறுதியாக ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் விசாகா கோபியிடம், “நான் ராதாராணிக்கு சிறிதளவு முத்துக்களைத் தருகிறேன். ஆனால், அதற்கு ஈடாக நான் கேட்பதை அவள் உடனடியாகத் தந்துவிட வேண்டும். இல்லையென்றால், எனது குஞ்சங்கள் ஒன்றில் அவளைச் சிறை வைத்து விடுவேன்” என்றார்.

வேறு எதுவும் செய்ய முடியாமல் இருந்ததால் மிகப்பெரிய விவாதம் தொடர்ந்தது. இத்தகைய அன்புப் பரிமாற்ற விவாதங்களை ரகுநாத தாஸ கோஸ்வாமி தான் எழுதிய “முக்த சரிதத்தில்” மிக அழகாக வர்ணிக்கின்றார். விவாதம் முடிவற்றதாகத் தொடர்ந்ததால் சுபலா மத்தியஸ்தராக வைக்கப்பட்டார். தொடர்ந்த விவாதத்தின் முடிவாக, முத்துக்களுக்கு ஈடாக தங்களாலும் தங்களது சகி ராதையாலும் எதுவும் தர முடியாது என்று கோபியர்கள் மறுத்தனர்.

இவைகள் அனைத்தையும் ராதாராணி கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். மற்ற கோபியர்கள் அனைவரும் சோகத்துடன் ராதாராணியிடம் வர, அனைவருமாக ராதாகுண்டத்திற்குச் சென்றனர்.

ஶ்ரீ கிருஷ்ணருடைய பரிசும் ராதாராணியின் அன்பு பரிமாற்றமும்

ராதாகுண்டம் மால்யஹாரி குண்டத்திற்கு மிக அருகாமையில் உள்ளது. கோபியர்கள் ராதாகுண்டத்தில் இருந்தபோது, ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் மிகச் சிறந்த முத்துக்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, தனது கையால் ஆபரணங்களை உருவாக்கினார். அவைகளை அழகான தங்கப் பெட்டிக்குள் வைத்தார். பெட்டியின் மேல், தனது அன்பான கையால், “ராதாராணி” என்று எழுதினார். அதன் பிறகு மற்றொரு பெட்டியில் மற்றொரு கோபியின் பெயரை எழுதி முத்து ஆபரணங்களை வைத்தார்.

இவ்வாறாக அவர் தனது கைகளால் ஆபரணங்களைத் தயாரித்து, ராதாராணி மற்றும் அவளுடைய தோழிகளான ஒவ்வொரு கோபியின் பெயரிலும் ஒரு பெட்டி நிறைய முத்து ஆபரணங்களை நிரப்பி வைத்தார். இதனைத் தனது பரிசாக ராதாகுண்டத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்.

இதனைக் கண்ட கோபிகள் அனைவரும் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சி கொண்டனர். ஶ்ரீமதி ராதாராணி மலர்களைப் பறித்து, அழகான, நறுமணமிக்க மாலையை உருவாக்கினாள். மேலும் விதவிதமான பலகாரங்களைத் தயாரித்து, பழவகைகளுடன் தனது அன்புக் காணிக்கையாக ஶ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு அனுப்பி வைத்தாள்.

அதன் பிறகு கோபியர்கள் அனைவரும் விதவிதமான முத்து மாலைகளால் தங்களை அலங்கரித்துக் கொண்டு மகிழ்ந்தனர். அவரவர் வீட்டிற்குச் சென்றபோது அவர்களுடைய பெற்றோர்களும் மிகவுமே மகிழ்ந்தனர்.

ஹரே கிருஷ்ண!


🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண 
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம, ஹரே ராம, 
ராம ராம, ஹரே ஹரே

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆