ஶ்ரீல ரகுநாத பட்ட கோஸ்வாமி, பிருந்தாவனத்தின் புகழ்பெற்ற ஆறு கோஸ்வாமிகளில் ஒருவர். இவர் பக்திமிக்க தபன மிஸ்ரரின் புதல்வர் ஆவார். சுமார் 1425 சாக சகாப்தத்தில் (கி.பி. 1504) பிறந்த இவர், ஸ்ரீமத் பாகவதத்தைப் பாராயணம் செய்வதில் அசாத்திய திறமை பெற்றிருந்தார். மேலும், அமுதமயமான உணவுப் பண்டங்களைச் சமைப்பதில் தமது ஈடுஇணையற்ற சமையல் கலைக்காகப் பெயர் பெற்றிருந்தார்.
பூரியில் ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபுவை இவர் சந்தித்தபோது, இவரது சமையலால் மிகவும் மகிழ்வுற்ற மஹாபிரபு, இவர் சமர்ப்பித்த நைவேத்தியங்களை வழக்கமாக ஏற்றுக்கொண்டார். அதன் பின்னர், ரகுநாத பட்டர், மஹாபிரபு விட்டுச் சென்ற எஞ்சிய பிரசாதத்தை (மஹாபிரபுவின் மஹாபிரசாதத்தை) ஏற்று கௌரவிப்பார். பூரியில் தங்கியிருந்த காலத்தில், ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபு இவருக்குச் சிறப்பு ஆசீர்வாதங்களை வழங்கினார். பகவான் ஸ்ரீ ஜகந்நாதருக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட தாம்பூலத்தையும், 21 அடி (பதினான்கு முழம்) நீளமுள்ள மிகப் பிரம்மாண்டமான துளசி மாலையையும் இவருக்குப் பிரசாதமாக அளித்தருளினார்.”
பூரியில் எட்டு மாதங்கள் கழிந்த பிறகு, பிருந்தாவனத்திற்குச் சென்று ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமியுடன் இணையுமாறு மஹாபிரபு இவருக்குக் கட்டளையிட்டார். மஹாபிரபு இவருக்குச் சில அறிவுறுத்தல்களை வழங்கினார்: இவர் எப்போதும் நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரியாகவே வாழ வேண்டும், திருமணம் செய்துகொள்ளக் கூடாது, மேலும் தினமும் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தைப் பாராயணம் செய்ய வேண்டும் என்பவையே அவை. இந்த திவ்யமான கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, அவர் பிருந்தாவனத்திற்குப் பயணம் மேற்கொண்டு, தினமும் ஸ்ரீமத் பாகவதம் முழுவதையும் பாராயணம் செய்து ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமிக்குச் சேவை செய்தார். இவரது பாராயணம் மிகவும் இனிமையாக இருந்தது. ஒவ்வொரு சுலோகத்தையும் மூன்று விதமான ராகங்களில் அழகாகப் பாடுவார்.
ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபுவின் தாமரைத் திருவடிகளே ஸ்ரீல ரகுநாத பட்டரின் உயிரும் மூச்சுமாக விளங்கின. ஆழ்ந்த பக்தியுடன், அவர் தமது சீடர்களின் மூலமாக கோவிந்த தேவருக்குக் கோயிலைக் கட்டினார். மேலும், புல்லாங்குழல் மற்றும் பிரத்யேக மகர குண்டலங்கள் உட்பட, பகவானின் விக்ரகத்திற்குப் பல்வேறு ஆபரணங்களைத் தாமே நேர்த்தியாகச் செய்தார்.
இவரது ஆன்மீக ஒழுக்கம் மிகவும் முன்மாதிரியானதாகத் திகழ்ந்தது. இவர் பௌதிகப் பேச்சுகளை முற்றிலும் தவிர்த்து, இரவும் பகலும் இடைவிடாது கிருஷ்ணரைப் பற்றிய உரையாடல்களிலும் பகவானை ஆராதிப்பதிலும் மட்டுமே ஈடுபட்டார். எந்தவொரு வைஷ்ணவருக்கும் எதிரான நிந்தையையோ, அவர்களின் நடத்தையைக் குறித்த விமர்சனங்களையோ ஒருபோதும் கேட்காத அளவிற்கு மிகவும் தூய்மையான உணர்வைப் பேணி வந்தார். தமது உயர்ந்த ஆன்மீகத் தரிசனத்தில், அவர் அனைவரையும் கிருஷ்ணரின் பக்தித் தொண்டில் ஈடுபட்டுள்ளவர்களாகவே கண்டார். இந்த திவ்யமான பார்வையிலிருந்து மாறுபட்ட எதையுமே அவரால் பார்க்க இயலவில்லை.
கௌர-கணோத்தேஷ-தீபிகையின்படி (சுலோகம் 185), ஸ்ரீல ரகுநாத பட்ட கோஸ்வாமி, கிருஷ்ணரின் நித்திய லீலைகளில் ‘ராக-மஞ்சரி’ என்றழைக்கப்படும் கோபியாக விளங்கியவர் ஆவார்.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம, ஹரே ராம,
ராம ராம, ஹரே ஹரே
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
