ஶ்ரீமத் பாகவத மகாத்மியம்: “கோகர்ணனின் பாகவத பாராயணமும் துந்துகரியின் மோக்ஷமும்”

துந்துலியின் முடிவும் துந்துகரியின் படுகொலையும்
 
ஆத்மதேவர் கானகத்திற்குப் புறப்பட்ட பிறகு, துந்துகரி இன்னும் தடையின்றித் திரியத் தொடங்கினான். அவனது கொடூரம் எல்லைமீறியது. ஒருநாள், “பணத்தை எங்கு ஒளித்து வைத்திருக்கிறாய்?” என்று கேட்டு, துந்துலியைத் தடிகளால் கொடூரமாக அடித்தான். வீட்டில் எஞ்சியிருந்த அனைத்துச் செல்வத்தையும் துந்துகரி கொள்ளையடித்தான். மற்றொரு நாள், எரியும் கொள்ளிக்கட்டையால் துந்துலியைத் தாக்கி, மீண்டும் பணத்தைப் பற்றிக் கேட்டான். தினசரி அடிஉதைகளால் சோர்ந்துபோன துந்துலி, எப்படியோ தப்பிச் சென்று ஒரு கிணற்றில் குதித்துத் தற்கொலை செய்துகொண்டாள். இவ்வாறு துந்துலி பரிதாபகரமான முடிவை எய்தினாள்; அதே வேளையில், அவளது கணவரான ஆத்மதேவரோ இறைவனின் திருநாட்டை அடைந்தார்.
 
துந்துகரியின் அக்கிரமம் அதிகரிப்பதைக் கண்ட கோகர்ணன், பற்றற்ற துறவு மனப்பான்மையுடன் தீர்த்தயாத்திரை செல்லத் தீர்மானித்தார். துந்துகரி ஐந்து விலைமாதர்களுடன் வாழத் தொடங்கினான்; அவர்களின் ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதற்காகப் பசுக்கள் மற்றும் பிற பொருட்களைத் திருடி வந்தான். ஒருநாள் அந்த விலைமாதர்கள், “நீ எங்களுக்கு ஒருநாளும் ஆபரணங்களை வாங்கித் தந்ததில்லை,” என்று கூறினர். அவர்களுக்கு ஆபரணங்களைக் கொண்டுவருவதாக வாக்குறுதி அளித்த துந்துகரி, திருட்டின் மூலம் செல்வத்தைச் சேர்க்கத் தொடங்கினான்.
 
துந்துகரியின் தொடர் திருட்டுச் செயல்களால் அவன் எந்நேரமும் பிடிபடக்கூடும் என்றும், அதனால் தங்களுக்கும் மரணதண்டனை கிடைக்கக்கூடும் என்றும் பயந்த விலைமாதர்கள், அவனைக் கொலை செய்யத் தீர்மானித்தனர். ஒருநாள் இரவு, துந்துகரி ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தபோது, அந்த ஐந்து விலைமாதர்களும் அவனது படுக்கையருகே வந்து, அவனைக் கயிறுகளால் இறுக்கிக் கட்டினர். பின்னர், சமையலறையிலிருந்த எரியும் தணல்களை அவனது வாயில் திணித்து, இறுதியாக அவனது கழுத்தை நெரித்துக் கொன்றனர். அதன்பின், அவனது உடலை வீட்டிலேயே புதைத்துவிட்டு, அனைத்துச் செல்வத்துடனும் தப்பி ஓடினர்.
 
பேயாக மாறிய துந்துகரியும் கோகர்ணனின் உதவியும்
 
மரணத்திற்குப் பின், துந்துகரி ஒரு பேயாக மாறி, பயங்கரமான சூறாவளி வடிவில் நாலாதிசைகளிலும் அலைந்து திரிந்தான். கோகர்ணன் தன் தீர்த்தயாத்திரையிலிருந்து திரும்பியபோது, துந்துகரி படுகொலை செய்யப்பட்டதை அறிந்தான். அந்த ஆத்மா இப்போது பேயாக மாறி, தன் தந்தை ஆத்மதேவரின் இல்லத்தைச் சுற்றி வருகிறது என்பதை உணர்ந்தான். அந்த ஆத்மாவிற்கு சாந்தி (முக்தி) கிடைக்கவேண்டி, கோகர்ணன் புண்ணியக்ஷேத்திரங்களில் ஈமச்சடங்குகளையும் பித்ருகாரியங்களையும் செய்தார். அச்சடங்குகளை முடித்து கோகர்ணன் திரும்பியபோது, துந்துகரி ஆடு, எருமை போன்ற பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றினான். கோகர்ணன் ஞானமிக்க சாது என்பதால், விசித்திரமான வடிவங்களை எடுக்கும் அது ஒரு பேய் என்பதை உடனடியாக உணர்ந்துகொண்டார்.
 
பயமேதுமின்றி அவர், “நீ யார்? ஏன் இவ்வாறு காட்சியளிக்கிறாய்? இத்தகைய பரிதாபகரமான நிலைக்கு நீ எவ்வாறு தள்ளப்பட்டாய்?” என்று வினவினார். துந்துகரி உரக்கக் கதறி அழுதானே தவிர, அவனால் பேச முடியவில்லை. தன் பாவங்களின் காரணமாக துந்துகரி பேசும் திறனை இழந்துவிட்டான் என்பதை கோகர்ணன் உணர்ந்துகொண்டார். கோகர்ணன் நீரைக் கையில் எடுத்து, சில மந்திரங்களை உச்சரித்து, அந்நீரை துந்துகரியின் மீது தெளித்தார். அந்த நீர் தன்மீது பட்டவுடனேயே துந்துகரி தன் குரலைத் திரும்பப் பெற்று, “சகோதரா, நான் உனது சகோதரன் துந்துகரி. இந்தப் பேய் உருவத்தில் நான் சொல்லொணாத் துயரத்தை அனுபவித்து வருகிறேன். நான் எண்ணற்ற பாவங்களைச் செய்துவிட்டேன்; இப்போது அதற்காக மிகவும் வருந்துகிறேன். அந்த விலைமாதர்கள் என்னைச் சித்திரவதை செய்து கொன்றுவிட்டார்கள். பசியினாலும் தாகத்தினாலும் துடித்தபடி இந்தப் பேய் உருவில் நான் அலைந்து திரிகிறேன்; ஆனால், என்னால் உண்ணவோ குடிக்கவோ முடியவில்லை. தயவுசெய்து எனக்கு முக்தி கிடைக்க உதவுங்கள்,” என்று புலம்பினான்.
 
அதற்கு கோகர்ணன், “நான் உனக்காக ஈமச்சடங்குகளைச் செய்து, புண்ணிய க்ஷேத்திரங்களிலும் பித்ருகாரியங்களைச் செய்தேனே; இருப்பினும் நீ ஏன் இன்னும் இந்தப்பேய் நிலையிலேயே இருக்கிறாய்? உனக்கு ஏன் இன்னும் விமோசனம் கிடைக்கவில்லை?” என்று கேட்டார். அதற்கு துந்துகரி, “சகோதரா, நூற்றுக்கணக்கான ஈமச்சடங்குகளைச் செய்தாலும் எனக்கு விமோசனம் கிடைக்காது; ஏனெனில், நான் செய்த பாவங்கள் அவ்வளவு கொடூரமானவை,” என்று பதிலளித்தான். கோகர்ணன், “நூற்றுக்கணக்கான சடங்குகளாலும் உனக்கு விமோசனம் அளிக்க முடியாது என்றால், உனக்கு முக்தி சாத்தியமே இல்லை,” என்றார். துந்துகரி, “சகோதரா, உன் பாதங்களைப் பிடித்துக் கெஞ்சுகிறேன்; எனக்கு முக்தி கிடைக்கத் தயவுசெய்து ஏதேனும் வழி செய்,” என்று இரந்தான். கோகர்ணன் அவனிடம், “இப்போது இந்த இல்லத்தை விட்டு வெளியேறு; நான் அழைக்கும் போது மட்டும் உள்ளே வா,” என்று கட்டளையிட்டார். துந்துகரியும் கோகர்ணனின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, வெளியே அலைந்து திரிந்தபடி காத்திருந்தான்.