பத்ம புராணத்திலிருந்து – பகவத் கீதை அத்தியாயம் 1 பற்றிய வர்ணனை

பிரபஞ்சத்தின் மூலமும் இறைவனின் யோகமும்

லக்ஷ்மி தேவி தொடர்ந்தார்: “அனைத்தையும் ஆள்பவரே! மாபெரும் யோகிகளின் தியானத்திற்கு இலக்கானவர் நீங்களே. உங்களின் கருணையின்றி எதுவும் இயங்காது. இருப்பினும் நீங்கள் பற்றற்றுத் தனித்திருக்கிறீர்கள். ஜட அண்டங்களின் படைப்பு, காப்பு மற்றும் அழிவிற்குத் தாங்களே மூலகாரணம். உங்களுடைய வியக்கத்தக்க ஆற்றல்களின் செயல்பாடுகளைப் பற்றி எனக்கு விளக்குங்கள். தங்களின் அந்த ஆற்றல்கள் மங்கலம் பொருந்தியவை மற்றும் வசீகரமானவை; உங்களின் ஆற்றல்களின் வசீகரத்தால் தான் நீங்களும் அவற்றையே தியானம் செய்துகொண்டிருக்கிறீர்களோ!”

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையின் திவ்ய வடிவம்

பகவான் விஷ்ணு தொடர்ந்து கூறினார்: ““என் பிரியமான தேவியே! என்னுடைய பலதரப்பட்ட ஆற்றல்களின் செயல்பாடுகளையும், பிறப்பு-இறப்பு எனும் இந்த வாழ்க்கைச் சக்கரத்திலிருந்து விடுபட்டு, எனது நித்திய உறைவிடமான வைகுண்டத்தை எப்படி அடைவது என்பதையும், தூய புத்தியுடனும் எனக்குத் தொண்டு செய்யும் ஆர்வம் கொண்ட ஒரு பக்தரால் மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முடியும். இந்த உன்னத ஞானமானது ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் முழுமையாக விளக்கப்பட்டிருக்கிறது.”

லக்ஷ்மி தேவி வினவினார்: “எனது அன்பிற்குரிய பிரபு! உங்களது ஆற்றல்களின் செயல்பாடுகளைக் கண்டு நீங்களே வியப்படைகிறீர்கள்; அவற்றின் எல்லையை அறிய நீங்களே எப்போதும் முயல்கிறீர்கள். அப்படியிருக்க, அந்த அனந்தமான ஆற்றல்களைப் பற்றியும், அந்த மாயையைக் கடந்து உன்னத நிலையை அடைவது பற்றியும் பகவத்கீதை எவ்வாறு விவரிக்க முடியும்?”

பகவான் விஷ்ணு கூறினார்:
“என் பிரியமான தேவியே! நானே பகவத்கீதையின் வடிவில் திவ்விய சொரூபமாக வெளிப்பட்டுள்ளேன் என்பதை நீ அறிவாய். இதன் முதல் ஐந்து அத்தியாயங்கள் எனது திருமுடிகளாகவும் , அடுத்த பத்து அத்தியாயங்கள் எனது கரங்களாகவும், பதினாறாவது அத்தியாயம் எனது திருவயிறாகவும், இறுதி இரண்டு அத்தியாயங்கள் எனது தாமரைத் திருவடிகளாகவும் விளங்குகின்றன.

இவ்வாறாக, பகவத்கீதையை எனது திவ்விய சொரூபமாகவே நீ கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்த பகவத்கீதை அனைத்துப் பாவங்களையும் நிவர்த்தி செய்யக்கூடியது. ஒரு மனிதன் தினமும் ஒரு அத்தியாயத்தையோ, அல்லது ஒரு சுலோகத்தையோ, அதன் பாதியையோ, அல்லது ஒரு கால் பகுதியையாவது பாராயணம் செய்தால், அவன் சுசர்மா அடைந்த அதே உன்னத நிலையை அடைவான்.”

சுசர்மாவின் வரலாறு

லட்சுமி தேவி கேட்டாள்: “அந்த சுசர்மா என்பவர் யார்? அவர் எந்தக் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்? அவர் எத்தகைய கதியை அடைந்தாரோ அதனை விளக்குங்கள் பிரபு?”

பகவான் விஷ்ணு கூறினார்: “என் பிரியமான தேவியே! சுசர்மா என்பவன் மிகவும் கொடியவனாகவும், பாவ காரியங்களிலேயே ஈடுபாடு கொண்டவனாகவும் இருந்தான். அவன் ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும், அவனது குடும்பத்திற்கு வேத ஞானம் ஏதும் இல்லை. மற்றவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவிப்பதிலேயே அவன் இன்பம் கண்டான். அவன் ஒருபோதும் எனது நாமங்களை உச்சரிக்கவில்லை; தான தருமங்களோ, விருந்தோம்பலோ செய்யவில்லை. உண்மையில், அவன் எந்தவொரு புண்ணியச் செயலையும் செய்ததில்லை.

தனது பிழைப்பிற்காகக் காட்டில் இலைகளைச் சேகரித்து சந்தையில் விற்று வந்தான். மது அருந்துவதிலும் மாமிசம் உண்பதிலுமே அவன் காலத்தைக் கழித்தான். இவ்வாறாக அவன் தனது வாழ்நாளை வீணடித்தான்.”

சுசர்மாவின் வீழ்ச்சியும் மாற்றமும்

“ஒரு நாள் அந்த மூடன் சுசர்மா, இலைகளைச் சேகரிப்பதற்காக ஒரு முனிவரின் நந்தவனத்திற்குச் சென்றான். அப்போது அங்கிருந்த ஒரு நாகம் அவனைத் தீண்டியதால் அவன் உயிர் துறந்தான். அவனது மரணத்திற்குப் பின், அவன் பல நரகங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டு நீண்ட காலம் துயருற்றான். அதன் பிறகு, அவன் ஒரு எருதின் உடலை அடைந்தான்.

அந்த எருதை ஒரு முடவன் விலைக்கு வாங்கி, அதனிடம் வேலை வாங்கினான். சுமார் ஏழு அல்லது எட்டு ஆண்டுகள் அந்த எருது தாங்க முடியாத சுமையினைச் சுமந்து திரிந்தது. ஒரு நாள் அந்த முடவன் எருதின் முதுகில் பெரும் பாரத்தை ஏற்றி, அதனை வேகமாக இழுத்துச் சென்றான். அப்போது திடீரென அந்த எருது மயங்கி கீழே விழுந்தது. அங்கே கூடியிருந்த பலர் அந்த எருதின் நிலையைக் கண்டு பரிதாபப்பட்டனர்.

அக்கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு புண்ணியவான், தான் செய்த ஏதோ ஒரு நற்செயலின் பலனை அந்த எருதிற்கு அர்ப்பணித்தார். அதைக் கண்ட மற்றவர்களும் தங்களுக்குத் தெரிந்த புண்ணியப் பலன்களை அந்த எருதிற்கு வழங்கினர். அங்கே ஒரு விலைமாதும் நின்றிருந்தாள். தான் ஏதேனும் புண்ணியம் செய்திருக்கிறோமா என்று கூட அவளுக்குத் தெரியாது. இருப்பினும் மற்றவர்கள் வழங்குவதைக் கண்டு, அவளும் தான் செய்திருக்கக்கூடிய புண்ணியப் பலன்கள் ஏதேனும் இருந்தால் அவற்றை அந்த எருதிற்கு வழங்கினாள். அதன் பிறகு அந்த எருது உயிர் நீத்து, தர்மராஜனான யமராஜனின் உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டது.”