ஸ்தித–ப்ரக்ஞன்

ஆபூர்யமாணம் அசல–ப்ரதிஷ்டம்
ஸமுத்ரம் ஆப: ப்ரவிஷந்தி யத்வத்தத்வத் 
காமா யம் ப்ரவிஷந்தி ஸர்வேஸ 
ஷாந்திம் ஆப்னோதி ந காம–காமீ

நதிகள் கடலில் வந்து கலந்தாலும், கடல் மாறுவதில்லை. அது போல தடையின்றி வரும் ஆசைகளால் பாதிக்கப்படாதவன் மட்டுமே அமைதியை அடைய முடியும். அத்தகு ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள விரும்புபவனல்ல.

பொருளுரை: 

பெருங்கடலில் எப்போதும் நீர் நிரம்பியிருந்தாலும், மழைக்காலத்தில் குறிப்பாக மேன்மேலும் நீரால் நிரம்புகின்றது. ஆயினும் கடல் எப்போதும் போல நிலையாக உள்ளது; கிளர்ச்சியடைவதோ, தனது கரையைத் தாண்டுவதோ இல்லை. கிருஷ்ண உணர்வில் நிலை பெற்றவனின் விஷயத்திலும் இஃது உண்மையாகிறது. ஜடவுடல் இருக்கும் வரை புலனுகர்ச்சிக்கான ஆசைகள் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும். தனது பூரண நிலையால், பக்தன் இத்தகு ஆசைகளால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. கிருஷ்ண பக்தனுக்கு எதுவும் தேவையில்லை; ஏனெனில், அவனது எல்லா பௌதிகத் தேவைகளையும் இறைவனே பூர்த்தி செய்கிறார். எனவே, அவன் தன்னில் முழுமையுடைய கடலைப் போன்றவன். கடலில் நதிகள் பாய்வதைப் போல அவனிடமும் ஆசைகள் வரலாம். ஆனால் புலனுகர்ச்சிக்கான ஆசைகளால் சற்றும் கிளர்ச்சியடையாமல், அவன் தனது செயல்களில் உறுதி கொண்டுள்ளான். இதுவே கிருஷ்ண உணர்வில் உள்ளவனுக்கான சான்றாகும்—ஆசைகள் இருக்கும்போதிலும், பௌதிகப் புலனுகர்ச்சிக்கான எல்லா விருப்பத்தையும் அவன் இழந்துள்ளான். இறைவனின் திவ்யமான அன்புத் தொண்டில் திருப்தியுற்று இருப்பதால், கடலைப் போன்று நிலையாக இருந்து, அவனால் அமைதியை முழுமையாக அனுபவிக்க முடிகின்றது. முக்தியை விரும்புவோர் உட்பட (பௌதிக வெற்றியைப் பற்றி என்ன சொல்வது), மற்றவர் அனைவருமே ஒருபோதும் அமைதியை அடைவதில்லை. பலன்களை விரும்பி செயலாற்றுவோர், முக்தியை விரும்புவோர், யோகிகள் (சித்திகளை விரும்புவோர்) என எல்லாருமே திருப்தியடையாத ஆசைகளினால் மகிழ்ச்சியின்றி உள்ளனர். ஆனால் கிருஷ்ண பக்தனோ இறைவனின் தொண்டில் மகிழ்ச்சியாக உள்ளான், அவனிடம் நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கென்று எவ்வித ஆசையும் இல்லை. பந்தமாகக் கருதப்படும் பௌதிக உலகிலிருந்து முக்தி பெறுவதற்கும் அவன் ஆசைப்படுவதில்லை. எந்த பௌதிக ஆசையும் இல்லாததால், கிருஷ்ண பக்தர்கள் அமைதியின் பக்குவநிலையில் உள்ளனர்.

ஶ்ரீமத் பகவத்கீதை (உண்மையுருவில்) 2.70 )


ஶ்ரீ கிருஷ்ண உணர்வில் நிலைபெற்ற ஸ்தித-ப்ரக்ஞன்

அமைதிக்கான அமிழ்த மொழி

நதிகள் இடைவிடாது வந்து கலந்த போதிலும், மகாசமுத்திரமானது எவ்வாறு எப்போதும் நிலைமாறாமல் அமைதியாகத் திகழ்கின்றதோ, அதுபோலவே புலன்களை ஈர்க்கும் ஆசைகள் தடையின்றித் தொடர்ந்தாலும், அவற்றால் கிளர்ச்சியடையாமல் இருப்பவரே உண்மையான அமைதியை அடைகின்றார். அத்தகைய ஆசைகளைத் தன் முனைப்போடு நிறைவேற்றிக் கொள்ளத் துடிப்பவர்களால் அந்த உன்னத அமைதியை ஒருபோதும் உணர முடியாது.

சமுத்திரத்தைப் போன்ற ஆழ்ந்த பக்தி நிலை

பரந்து விரிந்த பெருங்கடலானது எப்போதும் நீரால் நிறைந்தே காணப்படுகிறது. குறிப்பாக மழைக்காலங்களில் ஆறுகள் பெருக்கெடுத்து ஓடி வந்தாலும், கடல் தனது எல்லையைத் தாண்டி ஒருபோதும் கிளர்ச்சியடைவதில்லை; அது தன் நிலையில் உறுதியாக நிலைபெற்றுள்ளது. ஶ்ரீ கிருஷ்ண உணர்வில் பூரணத்துவம் பெற்ற ஒரு பக்தரின் நிலையும் இதைப் போன்றதே ஆகும்.
இந்த ஜடவுலகில் வாழும் காலம் வரை, புலன்களுக்குரிய ஆசைகள் அலைகளைப் போலத் தொடர்ந்து வந்து கொண்டேதான் இருக்கும். ஆனால், பகவானின் திவ்யமான அன்புத் தொண்டில் (பக்தியில்) நிலைபெற்ற ஒரு பக்தன், தனது பூரணமான ஆன்மீகத் திருப்தியினால் இத்தகைய ஆசைகளால் பாதிக்கப்படுவதில்லை.

பரம ஸத்யத்தின் திருப்தி

ஶ்ரீ கிருஷ்ண பக்தனுக்கு பௌதிகமான தேவைகள் எதுவும் இருப்பதில்லை. ஏனெனில், அவனது அனைத்துத் தேவைகளையும் பரம புருஷ பகவானே நேரில் பூர்த்தி செய்கின்றார். எனவே, அவன் தன்னிறைவு பெற்ற சமுத்திரத்தைப் போன்றவன். கடலில் நதிகள் வந்து சங்கமிப்பதைப் போல, புலனுகர்ச்சி ஆசைகள் அவனிடம் தோன்றலாம்; ஆனால், பகவான் ஶ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் கொண்டுள்ள அசைக்க முடியாத பக்தியினால், அவன் அந்த ஆசைகளால் அலைக்கழிக்கப்படாமல் தனது ஆன்மீகச் செயல்களில் உறுதி கொண்டுள்ளான்.

பௌதிகப் புலனுகர்ச்சியின் மீதான வேட்கையை முற்றிலுமாகத் துறந்து, இறைவனின் சேவையில் ஆத்ம திருப்தி அடைவதே ஶ்ரீ கிருஷ்ண உணர்வின் உண்மையான அடையாளம்.

ஆசைகளும் அமைதியின்மையும்

இந்த உலகில் அமைதியின்மைக்கு முக்கியக் காரணம் நிறைவேறாத ஆசைகளே ஆகும்.
🔆கர்மிகள்: தாங்கள் செய்யும் செயல்களின் பலனை அனுபவிக்க விரும்புவதால் திருப்தியற்று இருக்கின்றனர்.
🔆முக்தியை விரும்புவோர்: பௌதிகத் தளத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற ஆசை கொண்டிருப்பதால் அவர்களிடமும் அமைதி இல்லை.
🔆யோகிகள்: அஷ்டமா சித்திகளை அடைய விரும்புவதால் அவர்கள் மனமும் அலைபாய்கின்றது.

ஆனால், ஶ்ரீ கிருஷ்ண பக்தனோ பகவானின் கைங்கர்யத்தில் மட்டுமே பேரானந்தம் அடைகின்றான். அவனிடம் தனக்கென்று எவ்வித சுயநல ஆசைகளும் இல்லை. பௌதிகப் பந்தத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் (முக்தி) என்ற விருப்பம் கூட அவனுக்குத் தேவையற்றதாகிறது. இத்தகைய நிஷ்காம (ஆசையற்ற) நிலையில் இருப்பதால், ஶ்ரீ கிருஷ்ண பக்தர்கள் மட்டுமே பரிபூர்ண அமைதியின் பக்குவ நிலையில் திளைக்கின்றனர்.

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண 
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம, ஹரே ராம, 
ராம ராம, ஹரே ஹரே

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆