ஸ்ரீ ரகுநாததாஸ கோஸ்வாமி

ரகுநாதர் சிம்ம துவாரத்தில் யாசகம் கொண்டு நாள் முழுவதும் ஸ்வரூப தாமோதரருக்குச் சேவை செய்வதிலும், பஜனை செய்வதிலும் காலம் கழித்து வந்தார். சில நாட்கள் கழித்து அவருக்கு யாசகத்திலும் வைராக்யம் ஏற்பட்டது. பிறகு சத்திரத்தில் சென்று ஏழைகளுடன் சேர்ந்து உணவு அருந்தலானார். பிறகு அதிலும் வைராக்யம் ஏற்பட்டு, பிறரிடம் யாசிக்காமல் பெறும் மாசற்ற உணவுக்கான வழியைத் தேடலானார்.

ஜகந்நாதரின் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ள கடைகளில் ஜகந்நாதரின் மஹாபிரசாதம் விற்கப்படும். மிகுந்த பிரசாதங்களைக் கடைக்காரர்கள் சிம்ம த்வாரத்தில் நிற்கும் பசுக்களுக்குப் போட்டுவிடுவர். ரகுநாதர் பசுக்கள் தின்று மீதி வந்த பிரசாதத்தை எடுத்து வந்து, நன்றாக அலம்பி அதில் நன்றாக இருக்கும் பாகத்தை மட்டும் உப்பு கலந்து சாப்பிடுவார். ஸ்வரூப தாமோதரர் இவையனைத்தையும் நன்கு அறிவார்.

ஒரு நாள் இரவு ரகுநாதரின் குடிலை அடைந்து அவரது கையிலிருந்தே பிரசாதத்தை எடுத்துத் தாமும் உண்டார். தம்முடைய உயர்ந்த சிஷ்யனின் வைராக்யத்தைச் சிறப்பிக்க இதை விட வேறு வழி ஏது? ஸ்வரூபரின் மூலம் எல்லா விவரமும் அறிந்த மஹாபிரபு, அவரையும் அழைத்துக் கொண்டு ரகுநாதரின் குடிலை அடைந்தார். பிறகு, “ரகுநாத்! இந்த திவ்யமான மஹாபிரசாதத்தை எனக்குக் கூட கொடுக்காமல் தனியே உண்கிறாயே” என்று கூறிக் கொண்டே அதில் சிறிது எடுத்து உண்டார். ஸ்வரூபர் அதைத் தடுத்தபோது, ”இதைப் போன்ற ருசியான பிரசாதத்தை நான் உண்டதே இல்லை” என்று கூறினார் மஹாபிரபு. மஹாபிரபுவுடன் வந்திருந்த பக்தர்களும் இந்தக் லீலையைக் கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தனர்.

ரகுநாதரது இந்த வைராக்ய சுபாவம் அவரது கிருஷ்ண பிரேமையாகிய பலத்தினால் ஏற்பட்டது. ஸர்வ தியாகியான ரகுநாதரை சுகப்படுத்தும் பொருள் ஒன்று இந்த மூவுலகிலும் இல்லை. இதைக் கண்டு மஹாபிரபு மனமகிழ்ந்தார்.

சங்கரானந்த ஸரஸ்வதி என்ற பக்தர் பிருந்தாவனத்திலிருந்து கோவர்தன சிலா (கல்) ஒன்றும், குஞ்ஜாமாலா (குந்துமணி மாலை) ஒன்றும் எடுத்து வந்து மஹாபிரபுவிடம் கொடுத்திருந்தார். மஹாபிரபு மூன்றாண்டு காலம் அக்கோவர்தன சிலாவைக் கிருஷ்ணராகப் பாவித்துச் சேவை செய்து வந்தார். கிருஷ்ண ஸ்மரணையின் போது குஞ்ஜாமாலையைக் கழுத்தில் அணிந்து கொள்வார். அச்சிலாவும் மாலையும் எப்போதும் அவரது கண்ணீரால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டிருக்கும்.

இவ்விரண்டையும் மஹாபிரபு ரகுநாதரிடம் கொடுத்து, ”இச்சிலைக்கு ஜலம், துளசி தளம் இவற்றால் ஸாத்விக சேவை செய். உனக்கு கிருஷ்ண பிரேமை என்ற நிதி கிடைக்கும்” என்று கூறினார். ரகுநாதர் அவரளித்த பிரசாதங்களை ஆனந்தத்துடன் பெற்றுக் கொண்டார். மஹாபிரபு கோவர்தன சிலாவைக் கொடுத்ததன் மூலம் கோவர்தன கிரிதாரியையும், குஞ்ஜா மாலையைக் கொடுத்ததன் மூலம் ராதாராணியையும் கொடுத்ததாக அவர் உணர்ந்தார். பின்னர் மஹாபிரபுவின் ஆணையுடன் கோவர்தன சிலாவிற்குச் சேவை செய்யலானார்.

ரகுநாதர் பூஜை, ஜபம், ஸாதன, பஜன நியமத்துடன் பதினாறாண்டுகள் நீலாசலத்தில் இருந்தார். அப்போது மஹாபிரபுவின் பகவத் பிரேம லீலைகளைக் கண்டும் கேட்டும் மகிழ்ந்தார். ஸ்வரூப தாமோதரரிடமிருந்து கடந்த கால லீலைகளைக் கேட்டு மகிழ்வார்.

பின்னர் ரகுநாதர் இவற்றைச் சிஷ்யரான கிருஷ்ணதாச கவிராஜருக்குக் கூறினார். அவர் எழுதிய சைதன்ய சரிதாம்ருதம் மூலம் பக்தர்கள் அந்த லீலைகளை அனுபவிக்கும் பேறு பெற்றனர். பதினாறு வருடங்களுக்குப் பிறகு மஹாபிரபு இந்த பௌதீக உலகில் தனது பூஉலக லீலையை முடித்தார். ஸ்வரூபரும் சில தினங்களில் மறைந்தார். துயரத்துடன் ரகுநாதர் ரூபர், ஸநாதன ஆகியோரைத் தரிசிக்கப் பிருந்தாவனம் சென்றார்.

பிருந்தாவனத்தில் அவர் பக்தர்களின் குழுவில் சேர்ந்து கொண்டார். ரூபரும் ஸநாதனரும் ரகுநாதரிடம், ”கோவர்தன சிலையையும் குஞ்ஜா மாலையையும் கொடுத்ததன் மூலம் மஹாபிரபு உன்னைக் கோவர்தனத்தையும் ராதாகுண்டத்தையும் தரிசனம் செய்ய ஆணையிட்டுள்ளார். மஹாபிரபுவின் மஹாபாவ மயமான அந்திம லீலைகளை நேரில் பார்த்து அனுபவித்த உன்னிடமிருந்து அவற்றைக் கேட்க ஆவலாக உள்ளோம்” என்று கூறினார்கள். சில தினங்கள் அவர்களுடன் இருந்து அவர்களது மதுரஸங்கத்தை அனுபவித்தார் ரகுநாதர்.

மஹாபிரபுவின் நீலாசல லீலைகளைக் கேட்கவும், ஸ்வரூபர், ராய்ராமானந்தர் இவர்களிடமிருந்து அறிந்த பிரேமதத்வ ஸம்பந்தமான விஷயங்களைக் கேட்கவும் பக்தர்கள் பலர் ரகுநாதரின் குடிலில் குழுமினர். ரகுநாதரின் பக்தர்களில் ஶ்ரீ கிருஷ்ணதாச கவிராஜ கோஸ்வாமி (சைதன்ய சரிதாம்ருதம் ஆசிரியர்) மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவர். அவர் ரகுநாதரைத் தம்முடைய சிக்ஷா குருவாகச் சைதன்ய சரிதாம்ருத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ரகுநாதர் நீலாசலத்தில் ஸ்வரூப தாமோதரருடன் மஹாபிரபுவின் ரகசிய லீலைகளைப் பற்றி ஆலோசனை செய்து கொண்டிருப்பார். அதுபோலப் பிருந்தாவனத்தில் பிரேம பக்திரஸ ஸித்தரான ஶ்ரீல ரூப கோஸ்வாமியிடமிருந்து மாதுர்ய ரஸ தத்துவங்களின் விளக்கங்களைக் கேட்டறிந்தார்.